| ^/dev/panrandom: Yani önce fişe takıyoruz, öyle mi? -- |
|
Senin için hazzın tarifiydi galiba; beynine bir buz parçası dokunduruluyormuş gibi hissetmek. Evet hatırlıyorum, çoğu zaman böyle bir tarifti yaptığın. Mutlu olmanın, huzurlu olmanın, başarılı olmanın ve daha bir çok güzel şeyin sende yarattığı etki bundan ibaret: Beynine bir buz parçası dokunduruluyor... Soğuk bir huzur, beynindeki tüm çığlıkları donduruyor ve sana sadece içerinin ne kadar huzurlu bir hal aldığını düşünmek kalıyor değil mi? Uğruna yıllarını harcadığın bir kariyer ya da bağları korumaya çalıştığın bir ilişki... Uzun uğraşların başarıya ulaşması için çabalamak... Ve zafer durumunda bile vücudun, seninle dalga geçerek, buzdolobı taklidi yapıyor! Sence bu saygısızlığın nedeni ne? Yeterince yüce ideallere sahip olamaman mı? Halbuki ideallerin ne kadar yükselirse yükselsin, başarı sende hep aynı hissi yarattı değil mi? Beynine bir buz parçası dokunduruluyor... Çoğu zaman sistemli bir aptallıktan ibaret olan, kollektif bilinç içerisinde var olma denemelerin mi bunlar? Yoksa sadece senin iraden mi? Ama bu kadar basit olamaz değil mi? Çünkü bu kadar sıradansa özgüven problemi yaşayacaksın galiba... Kesinlikle daha karmaşık. Hisler tamamen anlık illüzyonlar. Fizyolojik zamanda var olan sıra dışı atımlar ya da kırılmalar. Amaç olamayacak kadar uçucular. Açıklamaktan uzak ama anlamlılar... Küçük şeylerle mutlu olmak diye bir şey duydun mu? Şu buz için çok yoğun çalışmana gerek olmayabilir. Tabi gereçekten o buza ihtiyacın varsa...
|