Yazmak için motivasyon gerek. Bense uzun zaman sonra, yeniden biriktirmeye başladım motivasyonlarımı  

İlhama muhtacız hepimiz...

90'lı yılların başındayız. Gökçeada'dayım. Sıcak bir yaz gecesi, sahil boyundaki yolda yürüyorum. Tek başımayım. Saat gece yarısını geçeli çok olmuş. Etrafta çıt yok. Ara sıra dalga sesleri duyuyorum. Denizden gelen sesleri hep huzurlu bulmuşumdur... Birden sahil yolunu aydınlatan bütün lambalar sönüyor. Etraf zifir-i karanlık oluyor. Tedirginliğim yükseliyor. Sağa, sola, önüme, arkama bakıveriyorum bir çırpıda. Olası bir tehlikeyi ararken, gökyüzüne gözüm takılıyor bir an. Tam bir şölen, o kadar karmakarışık ve büyüleyici ki... Ne zaman gökyüzüne baksam, hayatım, sorunlarım, hırslarım, düşmanlarım, dostlarım ve ben; o kadar küçülüyoruz ki... Güçlü bir lodos alıyor birden beni benden. Adeta uçuyorum kendi kendime, ayaklarım yerden kesilmeden. Dalga sesleri büyüyor kulaklarımda. Nereye gideceğimi unutuyorum. Dünya ile bağlarım kopuveriyor. Gökyüzünü izlerken; dalga seslerini dinlemek ve rüzgar yüzüme vururken, kumlarda uzanmak. Hayatımda bu kadar ben olduğumu hissettiğim çok az anım var. Gün ağarırken birileri yaklaşıyor bana doğru. Ben Dünya'ya güneşle beraber geri dönerken. Ailem... Deliye dönmüşler. Henüz 10 yaşındaydım o zaman. O yaz, bir daha yalnız dışarıya çıkamadım. Neredeyse psikologa götüreceklerdi beni, o gece yüzünden 

30'a 3 kala, şimdiki zaman. Çoğu kez düşündüm bu anımı. Her seferinde daha güçlü hissettim kendimi... Siz ne kadar dolu yaşıyorsunuz, bilemem. Ben çok dolu yaşıyorum, belki o gece hakkında yazdıklarım çok saçma gelir size, kim bilir... Bense şu yaşıma kadar, hayatımın kontrolünü elimde tuttum hep, bu anının bende  yarattığı maneviyatın da etkisiyle. Şöyle bir geriye bakınca, acayip doldurmuşum geçen yıllarımı, pek çok şey yapmışım. Pek çok tecrubem olmuş. Geçen 1-2 yılda bile, maddi açıdan (30'lu yaşların çan eğrisi) bir dönem çok güçlüymüşüm, bir dönem iflas etmişim...

Şimdilerde yükseliyorum yeniden. Daha sakin düşünmeyi öğrendim; sadece 2 yılda 

Hepimiz, mütemadiyen, testilerimizi elimizden düşünüyoruz, kırıyoruz; hayat yolculuğumuz devam ederken.

Önemli olan yürümeye devam etmek...

Çünkü amaç: Yolculuğu bitirmek, testi taşımak değil sevgili fani dostlarım.

Güçlü olmayı öğrenin...

İnsanlık olarak hafızamız çok zayıf vesselam... Geçen akşam ne yediğimizi bile zar zor hatırlayabilirken; kimsenin binlerce yılı, her sosyal infialde aklında tutmasını beklemiyorum tabi. O kadar da zeki değiliz... Hiç olmadıkta zaten. Bunun en güzel kanıtı: "Tarih tekerrürden ibarettir".

Sıkıldık değil mi? Haydi daha eğlenceli şeylere akalım o zaman  Disney, bu sıralar Epic Mickey adlı bir wii platformu oyunu projesiyle yeniden çehre değiştiriyor gibi görünse de hiç bir şey geçmişten alınan o zevk kadar mühim değil... Hayatın anlamı, mutlu anılarda gizlidir derler ya; bakın bakalım Donald Duck (memleketinin propagandasını yaparken) ne tür anılardan dem vuruyor. Ve kollektif hayatımız neden bir türlü "mutluluk" bulamıyor...

02/06/09

Selamlaşma dürtüsü,

Bir tür, ben dostum, sana zarar vermeyeceğim ifadesi. Selamlaşma isteğinin yön bulmaması, iç huzuru kaçıran bir durum.

Terzi,

Vitamin talebi yüzünden işini yapmamayı seçebilen yine de gelme ihtimaline binayen çalışabilen kişi.

06/06/09

Yıldırım,

Garip bir bunalım. Hissiyatı bozuk bir gün. Saçma düzenlerin düzensiz dağılım gecesine hazırlık.

İçinde yaşama, dışarısıyla bağ kurmama. Gördüğümü düşlediğim rüyaya dönüş isteği.

07/06/09

Çöle dönüş,

Onca insan arasında tamamen yapayanlız. Bitkin ve yorgun... Bomboş bir bakış. Hayata dair tek duruş. Bomboş bir bakış...

12/06/09

Parçalanmak,

Süzülen kanlar ve sarkan et parçaları. Donuk bi ifadeyle birlikte. Kendi başına gelme korkusuyla saklama / saklanma isteği.

Evet, insanlar boşuna korkmuyorlar...

16/06/09

Yanlızlık,

Anlatırken kullanacağım çöl tasvirinin ne kadar da basmakalıp olduğunu düşündüğüm tarif. Derin boşlukların içinde kaybolup, sonsuza kadar düşmek. Tek başına...

Sabaha karşı yaşanan tek kişilik psikolojik çözülmeler piyesi... Hızlıca kalkmalısın Uğur...

22/06/09

Hafıza,

İşlerken bir gökkuşağı şöleni. Renk renk anılar, tebessümler ya da üzüntüler demeti.

Karanlık iken başıboş hissetme, kendinden uzaklaşma hali. Ait olduğun yaşamı kaybetmek...

03/07/09

Hiç bir şeye sana içerlediğim kadar içerlemiyorum...

16/07/09

Sancılı (FMF), sancısız (cilbert) hastane günleri... Öyle günler geçmiş ki "çok şükür" dedirten yer. Kötünün iyisi kavramı.

Az kaldı...

28/07/09

Sen, gördüğüm iyilerin en iyisi, beyazların en beyazı, meleklerin en masumusun...

Beyazlar giyen agresif meleklerin arasında...

Sabır... Bunca gün sadece bunu öğretti.

Kaynak: http://web.archive.org/web/20080411023248/http://www.famicomworld.com/Pirated/Mario_Six_PIR.htm  

Ah, bir de şu iki emulatör var: http://fceultra.sourceforge.net/ , http://fms.komkon.org/iNES/

Linux altında Famicom/Nes için daha şık bir ikili olamaz. Meraklısına...

Bu da işin karanlık tarafı:

http://www.getlofi.com/?p=674

Hatta o programcının bu açıklamaları yaptığı yıllarda donkey.bas, .NET uygulamalarının performansını göz önüne koymak adına tekrar ele alınır.

Aradan geçen yıllara rağmen çeşitli yazılım geliştirme platformlarını meşhur etmeye/tanıtmaya devam eden bu küçük oyun kodu, açık mavi bir gezegenin yollarında direksiyon sallayan yalnız bir F1 pilotu olduğunuzu varsaymanızla başlar. Kabaca (?) yola fırlayan eşeklere çarpmamak için mücadele verdiğiniz bu oyunda, çarptığınız eşekler, puan almaktadır...

Yıl 2007 oldu, çarptığımız eşekler hala puan alıyor demek geliyor ama daha retorik yazmak lazım:

Şimdi bu oyunun yaptığı patent ihlallerini gözden geçirelim:

1- Mavi ambians. Dolayısıyla, Venus akla geliyor. İleriye dönük gezegensel bir patent ihlali olabilir.
2- F1 aracı. Kesinlikle affedilmez bir ahlaksızlık. F1 aracı tasarlayanların, 80'lerdeki maddi durumunun yegane nedenlerinden biri olması kuvvetle muhtemel.
3- Eşek. Yaradana patent borcunuz var...
4- Kontrol tuşları.
5- Yol çizgileri.
6- Puanlama sistemi.
7- Eşeğe çarpınca arabanın parçalanması. Fizik kuralları dahilinde bir ihlal...

Zorlasam da 200'ün üstüne çıkamam sanırım. Hayal gücüm o kadar geniş değil...

MS CEO'larının / hukukçularının örneklediği ihlaller ise çoğunlukla, kemikleşmiş standarlar ya da MS işletim sistemlerine uyum sağlamak için yazılmış kütüphanelere (FAT, NTFS desteği gibi ya da MS OFFICE formatları) ait. Bir de görsel arayüze dair patent ihlalleri var ki evlere şenlik...

Ticari kaygılar bu tip şeyler yapmak için, çoğu zaman, yeterli görünüyor. Bu yüzden bu saçma fikirlere saygı duyuyorum:

Yapısı gereği linux, kullanım oranlarını görebileceğiniz bir işletim sistemi değil. Bunun "Vista'nın satış rakamları, lisanslı linux rakamlarını aştı" gibi saçma sapan yorumlar için bir avantaj oluşturduğunu düşünmekte mümkün; ama diğer taraftan bu kaotik yapı, MS gibi tekellerin doğrudan ve bir anda tüm kaynağı tüketecek şekilde linux'e saldırabilmesini de önlüyor... Hatta linux kullanmayı keyifli hale getiren unsurlardan biri de postmodern bir yapıyla karşı karşıya değilseniz, bu tür anket sistemleri için tamamen bir hayalet olmanız...

Bu da tamamen bakış açısı ile ilgili